Nataliya weet hoe het is om opnieuw te beginnen. Ze groeide op in Oekraïne, verliet op haar zestiende een onveilige thuissituatie en bouwde later in Nederland stap voor stap een nieuw leven op. Ze leerde de taal, rondde een studie klinische psychologie af en werkt nu als psycholoog en manager bij NuGGZ en Jeugd in Herstel. Haar persoonlijke geschiedenis neemt ze mee in haar werk, niet als last, maar juist als bron van kracht. “Ik wilde niet dat mijn leven bepaald zou worden door wat ik had meegemaakt, maar door de keuzes die ik zelf maak.”
Een nieuw begin
Nataliya kwam bijna twintig jaar geleden naar Nederland. Ze kwam hier terecht via haar eerste man en maakte zo voor het eerst kennis met het land. In die periode woonde en werkte ze zowel in Nederland als in Frankrijk, waar ze samen een bed & breakfast runden. “Ik vond het mooi om met mensen van overal te werken en hen te ontmoeten,” vertelt ze.
Als ze terugkijkt op deze periode, kiest Nataliya haar woorden zorgvuldig. Haar toenmalige man overleed aan kanker, een ingrijpende gebeurtenis die haar leven een andere wending gaf.
Later ontmoette ze haar huidige man Maurice, met wie ze inmiddels tien jaar samen is. Hij was vanaf het begin open over zijn verleden met verslaving, ook al was hij al lang clean. Dat raakte bij Nataliya een grote angst door haar eigen achtergrond, maar ze besloot de stap toch te zetten, omdat ze gelooft dat mensen een tweede kans verdienen. Samen met hun zoon vormt hij nu haar veilige basis.
“Dat raakte bij mij een grote angst, door mijn eigen achtergrond. Maar ik geloof dat mensen een tweede kans verdienen.”
Een andere weg kiezen
Nataliya groeide op in een onveilige thuissituatie, met alcoholproblematiek, onvoorspelbaarheid en armoede. Op haar zestiende besloot ze haar eigen weg te kiezen en zelfstandig verder te gaan. Ze woonde toen nog twee jaar bij haar oma, die haar onderdak kon bieden, maar haar financieel niet kon ondersteunen. “Ik moest al vroeg voor mezelf zorgen,” vertelt ze.
Die beslissing om uit huis te gaan, werd een kantelpunt: niet haar verleden, maar haar eigen keuzes moesten bepalen hoe haar leven eruit zou zien. Ze wist één ding zeker: ze wilde niet hetzelfde leven leiden als haar ouders. “Dat leven had ik al gezien, en dat wilde ik niet.”
“Ik wist één ding zeker: ik wilde niet hetzelfde leven leiden als mijn ouders.”
“Ik wist één ding zeker: ik wilde niet hetzelfde leven leiden als mijn ouders. Ik wilde mijn eigen toekomst opbouwen.”
Studeren in een nieuwe taal
De interesse in zorg was er al vroeg. Als kind wilde Nataliya arts worden, maar in Oekraïne zag ze hoe moeilijk dat beroep daar was en welke beperkingen het systeem kende. Toen ze via Maurice opnieuw in aanraking kwam met de zorg, werd die interesse weer aangewakkerd. “Ik wilde iets doen waarin ik echt iets voor mensen kon betekenen,” zegt ze.
Ze besloot om in Nederland psychologie te gaan studeren aan de Universiteit Utrecht. Dat was geen makkelijke stap. Alles was in het Nederlands, een taal die ze nog volop aan het leren was. “Het eerste jaar was echt zwaar,” vertelt ze. “Maar ik dacht: ik ga het gewoon proberen. Anders kom ik er nooit achter of het lukt.” Uiteindelijk behaalde ze haar bachelor en master.
Werken vanuit ervaring
Tegenwoordig werkt Nataliya als psycholoog en manager bij NuGGZ en Jeugd in Herstel. Als psycholoog werkt ze direct met cliënten, terwijl ze zich als manager richt op teamontwikkeling en de kwaliteit van zorg. Juist die combinatie maakt haar werk waardevol. Ze ziet wat cliënten nodig hebben, maar ook wat er binnen een team speelt om goed te kunnen functioneren.
Het schakelen tussen die rollen geeft haar een breder perspectief. “Ik kijk niet alleen als behandelaar, maar ook als manager. Daardoor zie ik sneller waar iemand vastloopt, maar ook wat er in het team of de organisatie nodig is om goede zorg te bieden.”
Haar eigen achtergrond helpt haar in het contact met cliënten, zeker bij mensen met een migratieachtergrond. Ze weet hoe het is om opnieuw te beginnen in een andere taal en cultuur. Na het uitbreken van de oorlog in Oekraïne zette ze zich actief in voor Oekraïense kinderen en gezinnen in Nederland.
“We hoorden dat veel gezinnen met vragen zaten, maar nergens goed terecht konden. Dan wil je iets betekenen.”
Cultuur speelt een grote rol in hoe mensen naar hulp kijken en die accepteren, legt Nataliya uit. “Ik begrijp beide culturen en kan zo een brug vormen.”
Blijven ontwikkelen
Naast haar werk blijft Nataliya zich ontwikkelen. Ze volgde opleidingen in onder meer EMDR, systeemtherapie, schematherapie en DGT. Ze werkt met complexe problematiek en vindt het belangrijk om te blijven leren en begrijpen wat werkt en wat niet. “Je moet blijven kijken naar wat iemand echt nodig heeft,” zegt ze. Op dit moment verdiept ze zich in neurodiagnostiek, om beter te begrijpen hoe kinderen en jongeren zich ontwikkelen en waar ze vastlopen.
Het werken met jongeren heeft voor haar een extra betekenis. Haar eigen ervaringen spelen daarin een rol. Ze weet hoe belangrijk het is dat er iemand naast je staat die je ziet en begrijpt en helpt om richting te vinden. “Soms heeft iemand alleen iemand nodig die naast hem blijft staan.” Ze gelooft oprecht dat verandering mogelijk is, ook wanneer iemand zich vastgelopen of hopeloos voelt.
“Ik geloof oprecht dat verandering mogelijk is, ook wanneer iemand zich vastgelopen of hopeloos voelt.”
“Ik blijf nieuwsgierig. Iedere cliënt is anders en vraagt om een andere aanpak. Daarom wil ik mezelf blijven ontwikkelen, zodat ik cliënten beter kan begrijpen en aansluiten bij wat zij nodig hebben.”
Uitdagingen in het werk
Haar werk brengt ook uitdagingen met zich mee. Het is niet altijd direct duidelijk wat iemand nodig heeft en het kost tijd om vertrouwen op te bouwen. Daarnaast werkt ze met complexe problematiek, waarbij vaak meerdere factoren tegelijk spelen. “Je hebt niet altijd meteen de juiste ingang,” zegt ze. “En snelle oplossingen zijn er vaak niet.”
Wat haar helpt om in balans te blijven, is haar gezin. Haar man en zoon vormen een stabiele basis, waarin ruimte is voor steun en ontwikkeling. “Dat geeft mij rust,” zegt ze. “En energie om mijn werk te doen.”
Nataliya blijft zich ontwikkelen en vooruitkijken, zowel voor zichzelf als in haar werk. Voor cliënten hoopt ze dat zij zich gezien en begrepen voelen en weer regie krijgen over hun leven. Ook binnen de organisatie wil ze bijdragen aan een sterke, betrokken en lerende omgeving.
“Goede zorg begint bij mensen die zich gesteund en verbonden voelen.”
“Ik probeer altijd te kijken naar wat wél mogelijk is. Juist wanneer verschillende belangen samenkomen, vind ik het belangrijk om verbinding te zoeken en samen naar oplossingen te kijken.”
Een persoonlijke boodschap
Als Nataliya één boodschap zou mogen meegeven, dan is het deze:
“Je verleden bepaalt niet wie je bent. Er zullen altijd moeilijke momenten zijn, maar er is ook altijd ruimte om nieuwe keuzes te maken. Ik geloof dat ieder mens veerkracht heeft en dat echte verandering mogelijk is wanneer iemand zich gezien en gesteund voelt.”
Voor haar draait goede zorg uiteindelijk om meer dan behandelen alleen. Het gaat om verbinding, vertrouwen en samen blijven zoeken naar mogelijkheden.
Geschreven door: Mirjam Mos
Laatste update: 8 juni 2026